• Michèle Freiburghaus

Aues nume tröimt

Hüt Nacht hani tröimt, ig heig aues nume tröimt. Im Troum bini us däm Troum erwachet (ja i weiss, das isch schreg aber wahr) u ha tänkt „was für ne schreckleche Albtroum, i bi froh, bini erwachet“, so, wie das eim äbe aube geit. Mi Albtroum im Troum het dadervo ghandlet, dass di ganzi Wält unger der Knute vom ne Virus schteit. Dass aui Mönsche, wie im ne Science-Fiction-Fium, überau mit Gsichtsmaske ume loufe wie d Chirurg*inne i Greys Anatomy. Us Individue si gsichtslosi Zombies mit beschlagne Brüuegleser worde. D Wirtschaft u ds Gwärb hei wäg däm Virus darbet, d Kultur u aus wo derzue ghört sowieso.


Dä Virus isch omnipräsänt gsy u aui Zytige vou dervo. D Mönsche hei sech nümm dörfe i grössere Gruppe träffe, nümm umarme, nümm müntschele, nümm usglasse fyre u ganz viu si vo Existänzängscht plaget worde. Es het keni Festivals me gä u keni Ferie am Meer, ir Beiz het me immer chly es uguets Gfüeu gha. D Obrigkeit het müesse der Läbesrhythmus bestimme u Buesse u Sanktione verteile a die, wo sech nid ad Regle ghalte hei.


Was bini erliechteret gsy, woni – im Troum – us däm Albtroum erwachet bi u e Momänt lang ds Gfüehl ha chönne ha, es sig aus nid wahr u nume – äbe – e schlächte Troum. Im Grund sig aus wie vorhär, jedi u jede chönn sis Läbe läbe wie är/sii wöu. Logisch, es isch cho, wies het müesse cho. Irgendeinisch bini du würklech erwachet. Im Wüsse, dass dä Albtroum üsi gägewärtigi Realität isch. U daas aune abschtruse Silberhuettheorie u allne Verharmlosige zum Trotz. Dass mer momentan mit au däm eifach müesse umgha – zu üsem Schutz u däm vo dene, wo ne no nötiger hei. O wenn mer aui scho jtz ganz übu der Koller hei. Damit mer wenigschtens no die paar Privilegie chöi witer gniesse wo mer no hei. Ja, mir si sogar fasch verpflichtet, se wyter ds gniesse. Mir müesse go ässe, mir müesse Kultur konsumiere, mir müesse ds Bärn ychoufe schtatt im Internet – u so viu wie mer usebringe! Damits au das, wo mer schetze, o nach däm reale Albtroum no git.




Verwandte Beiträge